De mantel

Het was een wereld op zich, de oude mooie bomenrand rond de stelpboerderij waar ik ben opgegroeid. Deze oude -onregelmatig uitgegroeide- esdoornhaag werd eens in de paar jaar gedeeltelijk teruggezaagd als hij onderin te open werd. Zo kreeg hij steeds jonge takken, terwijl er ook hele oude stammen bij zaten waarin kleine vogels veilig hun nestje konden bouwen.

Mijn mem (fries voor: moeder) noemde deze rand “de mantel”- het was de jas van de boerderij.

Elk gebouw heeft een passende jas nodig. Groot of klein, dicht of open, rood of geel. Als hij maar past. Het zorgen voor een passende mantel: dat is voor mij de uitdaging in een ontwerp.